INFINITIVE

BEZOKOLICZNIK

W języku angielskim są dwie formy bezokolicznika:
  • pełny bezokolicznik ("to" + czasownik)
  • "goły" bezokolicznik (czasownik bez "to")

    THE FULL INFINITIVE (pełny bezokolicznik) używamy:


  • Aby wyrazić cel.

  • Harry went to the cinema to see 'Gone with the wind'. (Harry poszedł do kina, żeby obejrzeć "Przeminęło z wiatrem")

  • Po czasownikach: want (chcieć), would like (chcieć), hope (mieć nadzieję), decide (decydować), manage (zdołać), plan (planować), arrange (organizować), advise (radzić), choose (wybrać), learn (uczyć się), offer (oferować), promise (obiecać), refuse (odmówić), expect (oczekiwać), itd

  • Helen would like to go to Spain. (Helena chciałaby pojechać do Hiszpanii.)
    Michael decided to buy a new house. (Michał zdecydował się kupić nowy dom.)


  • Po strukturze be + przymiotnik.

  • It is good to exercise every day. (Dobrze jest ćwiczyć codziennie.)

  • Po przymiotnikach: afraid (bać się), surprised (zaskoczony), free (wolny), glad (zadowolony), happy (szczęśliwy), ready (gotowy), sorry (zmartwiony), pleased (zadowolony), itd.

  • I'm glad to see you. (Jestem zadowolony, że Cię widzę.)

  • Po "too" (za) i "enough" (wystarczająco).

  • Sarah was too young to see that film. (Sara była za młoda, żeby zobaczyć ten film.),
    This tea isn't sweet enough to drink. (Ta herbata nie jest wystarczająco słodka, żeby ją wypić.)


    THE BARE INFINITIVE ("goły" bezokolicznik) używamy:


  • Po czasownikach modalnych (can, could, will, would, shall, may, might, must, should).

  • He can swim. (On potrafi pływać.),
    I will be eighteen next month. (W przyszłym miesiącu skończę 18 lat.)


  • Po czasownikach "let" (pozwolić) i "make" (robić).

  • Let me go to the party, please.